تبليغاتX
عطر بال جبرئیل
آپدیتهای بعدی در  atrebalejebrail.ir

2 نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم دی 1386ساعت 14:14  توسط مجید  | 

ثواب ((نافله شب)) را جز خدا کسی نمی داند
امام صادق علیه السلام فرمود: هرکار نیکی که بنده انجام می دهد در قرآن از برای آن پاداشی هست مگر ((نماز شب)) که خداوند از آن نظر که پاداش آن در نزد او بسیار بزرگ بوده مقدارش را بیان نفرموده و فرموده است: تتجا فی جنوبهم عن المضاجع... یعنی پهلوهای آنان (اهل عبادت و ایمان) ا زخوابگاهها دور می شود (و از بسترهای خواب بر می خیزند ) پروردگارشان را از روی بیم (عقاب) و امید (ثواب) می خوانند و از آنچه روزی شان داده ایم انفاق می کنند.  حال کسی نمی داند که به پاداش عملشان چه چشم روشنی ها برای آنان نهان و ذخیره گردیده است.
2 نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386ساعت 14:58  توسط مجید  | 

نماز شب و طمانینه نفس و حال یقین
در شب به دلیل بسته بودن چشم و گوش از دیدنی ها و شنیدنی ها دل انسان فارغ است و طبعا حضور قلب و طمانینه نفس بیشتر و همگامی دل با زبان در ذکر و دعا و تلاوت قرآن صادق تر است و به نشاط و اخلاص در عمل نزدیکتر:

شب خیزی (یا روح شب خیز به عبادت) در ثبات قدم محکم تر است و در صداقت گفتار راسخ تر

 در شب دل دل زنده را به حق میل بود                در دیده شب روان او سیل بود

 بر روز مفاخرت کنی می شاید                         ای شب چو جراغ تو قم الیل بود

بر خلاف روز که انسان در مسیر پر غوغای کسب روزی و تحصیل مهمات زندگی همواره در جنب و جوش است و با انواع کارهایی که آرامش خاطر را بهم میزند روبروست:((ان لک فی النهار سبحا طویلا))

از عالم عارف ربانی مرحوم آخوند ملا حسینقلی همدانی نقل است که می فرمود:کسانی که در مقامات دین به جایی رسیده اند همه از شب خیزها بوده اند  از غیر آنها دیده نشده است

از حضرت امام حسن عسکری علیه السلام هم منقول است :

رسیدن به قرب و لقای خداوند عز و جل سفر و سیری است که جز با مرکب شب پیمودن راه و نیل به مقصد ممکن نیست.

         مرو به خواب که حافظ به بارگاه قبول        

                                                                 ز ورد نیم شب و درس صبحگاه رسید.

2 نوشته شده در  سه شنبه بیستم آذر 1386ساعت 22:31  توسط مجید  | 

سید کریم پینه دوز

به نام حضرت دوست

سيد كريم پينه دوز در گوشه اي از بازار تهران به پينه دوزي و پاره دوزي مشغول بود و از اين راه امرار معاش مي كرد.

نامش كريم و شهرتش محمودي و چون از سادات بود، او را سيدكريم مي گفتند. بزرگمردي كه از راه توسلات مداوم هر صبح و شام به ساحت حضرت ابا عبد ا... الحسين (ع) به مقامي بار يافته بود كه امام زمان (ع) به طور هفتگي براي او وعده ديدار، قرار داده بود.

و اينك بنگريد يكي از تشرفات شور انگيز او را: امام زمان روحي فداء به مغازه او تشريف آورده بود و در كنار سيد كريم نشسته بود.

سيد كريم در حالي كه محو گفت و گو با آن حضرت بود، پاره كفشي را به دست گرفته و مشغول دوختن آن گشته بود.

در حين گفت و گو حضرت به او فرمودند:

« سيد كريم! آيا كفش مرا هم تعمير مي كني؟ »

و او بلافاصله از روي صداقت گفته بود:

«آقاجان با كمال منت! به چشم! اما چون قول داده ام، ابتدا بايد اين كفش را بدوزم »

دقايقي ديگر حضرت تقاضاي خود را تكرار كرده بودند و سيد كريم ديگر طاقت نياورده بود. برخاسته بود و مولا رادر آغوش گرفته و پيشانيش را بوسيده و گفته بود:

« من غلام و نوكر و خاك پاي شمايم، اين همه مرا امتحان نكنيد! اگر يكبار ديگر تقاضاي خود را بفرمائيد و مرا شرمنده خود كنيد، من هم مردم كوچه و بازار را خبردار مي كنم كه شما در مغازه من هستيد‌ ».

و آن گاه حضرت او را دلداري داده و عمل او را تعهد به قول و پيمان، تائيد فرموده بودند.

 

برگرفته از وبلاگ wooingdays.blogfa.com
2 نوشته شده در  دوشنبه نوزدهم آذر 1386ساعت 21:35  توسط مجید  | 

باب وجوب خود داری کردن از گناهانی که کوچک شمرده می شوند.
امام صادق علیه السلام فرمود:همانا رسول خدا صل الله علیه و آله با یاران خود در زمینی بی گیاه فرود آمدند.حضرت به یاران خود فرمود:مقداری هیزم بیاورید.عرض کردند: ای رسول خدا ما در مکانی بی گیاه هستیم و در اینجا هیزم نیست.حضرت فرمود هر کدام از شما به اندازه ای که می تواند بیاورد

چیزی نگذشته بود که هر کدام مقداری هیزم آوردند و درمقابل حضرت روی هم ریختند.

رسول خدا صل الله علیه و آله وسلم فرمود :گناهان نیز اینگونه جمع می شوند سپس فرمود : از گناهان کوچک حذر کنید زیرا هر چیز جوینده ای دارد که همانا جوینده گناهان (که فرشته است) آنچه را که مردم پیش فرستاده اند و اثرهای آنها را می نویسند (( و هر چیز را در پیشوایی آشکار فراهم کرده ایم))

2 نوشته شده در  شنبه دهم آذر 1386ساعت 11:22  توسط مجید  | 

باب وجوب خود داری کردن از گناهان کبیره
از امام صادق علیه السلام روایت است که امیرالمومنین علیه السلام فرمود:هیچ بنده ای نیست مگر اینکه بر او چهل پرده (یا سپر ) هست تا اینکه مرتکب چهل گناه کبیره شود که اگر چنین کند این پرده ها  (یا سپرها ) کنار می رود .

در این صورت گناه در نزد او زشتی ندارد و به قساوت قلب دچار می شود.

2 نوشته شده در  شنبه دهم آذر 1386ساعت 11:7  توسط مجید  | 

السلام علیک یا امیر المومنین  روضه رفتن به مسجد

 روی زمین قدم زد با آسمان سخن گفت         از ابرها بپرسید از دیده و شنیده

می رفت سوی مسجد اما نه مثل هر شب       چون عاشقی که وقت وصل دلش رسیده 

2 نوشته شده در  سه شنبه دهم مهر 1386ساعت 11:22  توسط مجید  | 

ولادت با سعادت امام حسن مجتبی علیه السلام رو به همه تبریک میگم

...

به این مناسبت یه حکایت میذارم که امیدوارم استفاده کنین.

روزی امام مجتبی علیه السلام و برادرش امام حسین علیه السلام هنگام مشاهده وضو گرفتن باطل پیر مردی  با کمال ادب و احترام نزد پیرمرد رفتند و امام مجتبی علیه السلام گفت : (( من و برادرم مدعی هستیم که وضوی ما از دیگری بهتر است. تو بین ما داوری کن و بگو وضوی کدامیک از ما صحیح است .)) پیر مرد پس از مشاهده گفت : (( عزیزانم وضوی شما صحیح است ولی وضوی ما باطل است.))

2 نوشته شده در  چهارشنبه چهارم مهر 1386ساعت 21:20  توسط مجید  | 

 این پروردگار مهربان حق واجب از شکر نعمتهایش را بازخواست کرده و فرموده: ای بنده من! آیا تو عدم محض نبودی و من تو را ایجاد کردم ؟بدون اینکه با هستی تو و از ایجادت سودی ببرم.بلکه برای محض سود بردن تو از خودم ایجادت کردم.و همه مملکت و تمام ممالکم را آفریدم تا به تو در نیازها و کمالات پیش از هستی ات خدمت کنند


ادامه مطلب
2 نوشته شده در  سه شنبه سوم مهر 1386ساعت 10:55  توسط مجید  | 

باب وجوب دوری نمودن از لغزشها و گناهان

امام رضا علیه السلام فرمود: امیر المومنین علیه السلام فرمود: در حالی که اعمال ننگین و رسوا کننده ای را به جای آورده ای دندانت را به خنده آشکار مکن و زمانی که مرتکب بدی ها شده ای از عذاب شبانگاهی ایمن مباش.

2 نوشته شده در  دوشنبه دوم مهر 1386ساعت 8:58  توسط مجید  |